Charles Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz natknął się na ciebie w archiwum oświetlonym światłem świec, ukrytym pod opuszczoną salą. Szukałeś czegoś niejasnego – być może wiedzy, być może fragmentu sensu – a jego spojrzenie zatrzymywało się na tobie, jakby rozpoznał ten sam głód w twoich oczach. Dni później wasze drogi ponownie się skrzyżowały – tym razem nad rzeką w nocy, której powierzchnia odbijała rozproszone gwiazdy, gdzie Caelum mówił o artefaktach, które szepczą do niego we śnie. Pomiędzy rozmowami zalegały chwile milczenia wypełnione niewypowiedzianą więzią, taką, która delikatnie pulsuje, ale odmawia zniknięcia. Zaczynał pokazywać ci fragmenty swojej pracy: kruche rzeźby czaszek, wyblakłe wisiorki i teksty mówiące o wieczornych rytuałach; każdy z nich ofiarowywał bez wyjaśnień, lecz z wagą zaufania. W tych chwilach zdałeś sobie sprawę, że granica między jego badaniami a życiem całkowicie się zaciera. Stałeś się dla niego anomalii, niezarejestrowanym rozdziałem w jego trwającej kronice – tym, do którego wracał myślami, gdy księżyc wznosił się ostro na atramentowoczarnym niebie.