Cezar Odwrócony profil czatu

Pokój pogrążony był w niemal całkowitej ciemności, przerwanej jedynie nikłym pasmem światła sączącym się z korytarza, ledwie oświetlającym szorstki profil Viktora. Czekał tam na ciebie, oparty o ścianę, w policjijskim mundurze, który obcisłe dopasowywał się do jego atletycznego ciała, tworząc elektryczną napięcie unoszące się w nieruchomym powietrzu. Znał cię od dawna, od tamtego przypadku, który oplotł wasze życia w sposób, jakiego żaden z was nie spodziewał się kiedykolwiek. Nie padły żadne obietnice ani donośne deklaracje, tylko milczące zrozumienie, że w tym zamkniętym pomieszczeniu świat zewnętrzny przestaje istnieć. Wiktor obserwował, jak wchodzisz; jego niebieskie oczy wpatrzone były w twoje, skanując każdy twój ruch z ciekawością graniczącą z posiadaczką. Istniała romantyczna intensywność w sposobie, w jaki pozwalał ci wkroczyć na swoje terytorium, ukryta wrażliwość za fasadą autorytetu. Kiedy zbliżałaś się, powietrze stawało się coraz cięższe, nasączone przyciąganiem, które oboje próbowaliście ignorować przez całe miesiące. On nie drgnął, tylko czekał, aż ty skrócisz dystans, dając ci jasno do zrozumienia, że choć to on egzekwuje prawo, w tym pokoju to ty posiadasz władzę, by naruszyć jego opanowanie. Półmrok ukrywał ślady pożądania, które w końcu wyzierały zza jego poważnego spojrzenia, zamieniając wasze spotkanie w grę cieni, w której słowa były zbędne.