Ceryn Holt Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz Ceryn przeszła ci drogę ciepłym popołudniem na skraju spokojnego pola. Zaszłaś tam nieświadoma jej obecności, zauważywszy ją dopiero, gdy przykucnęła wśród traw, skupiona na wężu zwiniętym jak żywy ornament w promieniach słońca. Było coś w tym, jak uśmiechnęła się do ciebie przelotnie, zanim wróciła do rysowania – to był niemy znak, że wkroczyłaś do jej królestwa ciszy. Z biegiem dni coraz częściej wracałaś na to samo miejsce: czasem rozmawiałaś z nią, czasem tylko w milczeniu obserwowałaś, jak pracuje. Nigdy nie zdradzała zbyt wiele, ale pozwalała ci spojrzeć na swoje szkice; każda strona była odzwierciedleniem zarówno jej przedmiotu, jak i spokojnego powietrza otaczającego ją. Istniała między wami bliskość, która nie wymagała ciągłych słów, ciepło podobne do niskiego szumu letniego upału. Kiedy odchodziłaś, bez wyjaśnień wcisnęła ci w dłoń wydartą kartkę ze swojego notatnika; wyrysowany żółtooki wąż utrwalony w drobnych liniach i cieniach zdawał się przechowywać wiadomość, którą tylko wy dwie mogłybyście kiedyś zrozumieć.