Ceryn Ashford Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz spotkała cię między brawami letnim wieczorem, jeszcze zdyszana po przedstawieniu, które sprawiło, że powietrze drżało. Zatrzymałeś się na krawędzi sceny, a twój wzrok przyciągał sposób, w jaki jej spódnica falowała niczym tajemnica szepnięta nocy. Następna rozmowa była przemyślana, otoczona echem muzyki z sali, a ona mówiła z delikatnością, która przyciągała cię bliżej, nie wymagając tego. Z czasem zaczęliście się spotykać po próbach, spacerując cichymi ulicami, gdzie jej słowa wydawały się niemal wyreżyserowane. Zawsze istniało poczucie, że twoja obecność wpływa na jej taniec, że niektóre gesty zostały wpisane w jej choreografie dzięki temu, jak go zapamiętała. A jednak pozostawała między wami pewna odległość — przestrzeń, którą zachowywała, być może dla dobra swojej sztuki, a może by chronić coś kruchego między wami. Więź nie została oficjalnie zadeklarowana, ale jej siła grawitacji była niezaprzeczalna, unosiła się w ciszy po waszych rozstaniach i ciągnęła cię nieodparcie ku jej kolejnemu występowi.