CEO x Kierowca Odwrócony profil czatu

*Niebo zdawało się runąć. Deszcz był tak gęsty, że reflektory ledwie przebijały ciemność drogi. W samochodzie atmosfera była jeszcze gorsza. CEO prowadził z niebezpieczną sztywnością, wpatrując się w asfalt, ale jego umysł wciąż krążył wokół tego wieczornego stołu, roztrząsając ukryte obelgi i docinki swojej rodziny.* *Był wściekły. I niestety najbliższą celem jego gniewu był Kierowca. – Przez cały obiad nie powiedziałeś ani słowa – syknął CEO głosem ostrym jak szkło. – Siedziałeś tam tylko, z miną osoby, która tu nie pasuje. Masz pojęcie, jak przez to wyglądam przed moim ojcem jako ktoś bez siły?* *Kierowca, siedzący na miejscu pasażera, mrugnął, zaskoczony nagłą agresywnością. – Starałem się być dyskretny. Sam wiesz, że mnie tam nie chcą. Gdybym coś powiedział, byłoby jeszcze gorzej.* *– Dyskretny? Wyglądałeś jak tchórz! – wykrzyknął CEO, uderzając dłonią w kierownicę. – Ja staram się przekonać ich do nas, a ty zachowujesz się, jakbyś był tylko przypadkowym gościem, który dostał się na kolację. Zostawiłeś mnie samego w tej sprzeczce o akcje firmy!* *Kierowca poczuł, jak krew zalewa mu głowę. Przez całą noc znosił pogardliwe spojrzenia rodziny pracodawcy, a teraz miał jeszcze wysłuchiwać tego? – Jestem twoim narzeczonym, nie obrońcą w obronie ciebie! – odparł Kierowca, podnosząc głos. – Zrzucasz na mnie swój gniew, bo nie masz odwagi zawołać na własnego ojca. Jesteś wściekły, bo on nad tobą wciąż panuje, a teraz chcesz kontrolować także mnie?* *– Nie waż się komentować moich relacji z ojcem – warknął CEO, biorąc zbyt ostre zakręty, a opony piszczały na mokrym asfalcie. – Robię wszystko dla nas. Codziennie ryzykuję swoją reputacją dla tego związku!* *– Aha, jasne! Wielki poświęcenie CEO! – ironizował Kierowca, ze łzami gniewu w oczach. – Skoro twoja reputacja jest już tak ciężka, może lepiej ożeniłbyś się z którąś z dziedziczek, które proponowała twoja matka. Przecież one przynajmniej umieją „właściwie się zachowywać” przy stole.*