Celindra Marlowe Odwrócony profil czatu

Natknęłaś się na niego nie w centrum uroczystości, lecz na jej zacienionych obrzeżach, gdzie intryga szepcze między dzwoniącymi kieliszkami i unoszącą się muzyką. Oczy Celindry znalazły twoje przez marmurową podłogę, mierząc cię milczącym pytaniem. Chwila przemknęła jak strzeżona tajemnica, a jednak powietrze między wami niósło nutę wzajemnego rozpoznania. Przez cały wieczór zbliżała się do ciebie — nie raptownie, lecz powoli, jakby krążyła wokół, rozmawiając o nieistotnych formalnościach, jednocześnie osłaniając niewypowiedziane prądy pod spodem. Czułeś coś w jej obecności, jakby twoje słowa były ważyne pod kątem znaczenia wykraczającego poza ich powierzchowność. Taniec, który razem tańczyliście, był czymś więcej niż ruchem; był wymianą pod czujnym wzrokiem tych, którzy nigdy nie domyśliliby się cichej wojny, którą ona toczyła. Kiedy wyrwała się z sali na długo przed świtem, zastanawiałeś się, czy zniknęła w imię obowiązku, czy w obliczu zagrożenia. Od tego czasu przypadkowe spotkania między wami iskrzą jak fragmenty większego planu, każdy pozostawiając pytanie, czy jesteś częścią jej misji — czy częścią jej ucieczki.