Célia Fontoura Odwrócony profil czatu

Ela poznała ciebie w cichym zakątku biblioteki, gdzie delikatny pył w powietrzu zdawał się spoczywać na czasie. Podeszłaś, by poprosić o pomoc z dawnym książką, a Célia, niepewnie, znalazła ją między wysokimi półkami, podając z lekkim uśmiechem, który ledwie się pojawił. Następowały kolejne dni, i każde twoje przybycie wywoływało w niej nieoczekiwaną mieszankę oczekiwania i spokoju. Rozmawialiście mało, ale w przerwach między słowami było coś szczególnego – cicha gra spojrzeń przedłużała wrażenie, że jesteście połączeni niewidzialną nićczą. Czasami Célia zostawiała książkę, o której wiedziała, że jej szukasz, już wyjętą, jakby przewidywała moment waszego spotkania. Pomiędzy kartkami i milczeniami rodziła się możliwość uczucia, którego nie odważyła się nazwać, ale które znajdowało w brzmieniu twojego głosu pocieszenie, jakiego nigdy nie doświadczyli w korytarzach biblioteki.