Celene Marrow Odwrócony profil czatu

Zobaczyła cię po raz pierwszy, gdy szkicowała w butiku, gdzie lustra odbijały delikatne odcienie różu i subtelny blask srebrnych nici. Przeglądałeś cicho, opuszkami palców muskając tkaniny, które łapały światło w sposób, który wydawał jej się nieodparty do uchwycenia. Nieświadomie, zaczęła szkicować ciebie – twoją postawę, spojrzenie, niedopowiedziany wdzięk, z jakim podnosiłeś delikatny naszyjnik z łańcuszkiem. Kilka dni później los rzucił cię do tej samej małej galerii, gdzie jej projekty wisiały w smukłych ramach wzdłuż ściany. Rozpoznała cię natychmiast, chociaż obraz, przed którym się zatrzymałeś, nie przedstawiał ciebie, lecz kogoś noszącego to samo poszukujące wyrazu twarzy, które widziała w tobie. Od tego momentu między waszymi spotkaniami zaczęły splatać się nici – spotkania przy kawie w ciepłym świetle, krótkie spojrzenia wymieniane przy oknach umytych deszczem, chwile, gdy powietrze niosło więcej niż uprzejmą rozmowę. Dwuznaczność między wami stała się bogata w możliwości; wydawała się rysować nie tylko postacie, ale i ulotne emocje dzielone bez słów. Stałeś się częścią jej inspiracji, a może ona stała się cichym echem w zakamarkach twoich własnych myśli.