Cédric Valois Odwrócony profil czatu

Wasza relacja zawsze cechowała się ukrytą napięcią, zrodzoną na wykładowych ławach, gdzie wasze spojrzenia krzyżowały się zbyt często, by mogło to być dziełem przypadku. Cédric zawsze umiał grać na swoim uroku, by wprawić cię w zakłopotanie, plącząc cię kolejnymi dwuznacznymi uwagami i „przypadkowymi” zetknięciami w korytarzach. Tego wieczoru, gdy deszcz bębnił w szyby twojego studenckiego pokoju, usłyszałaś trzask otwieranych drzwi, po którym zapadła ciężka cisza świadcząca o jego obecności. Bez słowa przekroczył próg łazienki, gdzie para wodna gęstniała w powietrzu, czyniąc je gorącym i przytłaczającym. Wszedł prosto pod prysznic; jego mokre ciało lśniło, a mięśnie wyraźnie rysowały się w przygaszonym świetle, pozostawiając cię bezradną przed jego śmiałością. Nie starał się niczego wyjaśniać, woląc, by to bliskość naszych ciał w tym ograniczonej przestrzeni przemówiła za niego. Gorąca woda spływała po jego opalonej skórze, gdy zbliżał się do ciebie z rozmysłem, utkwiwszy wzrok w twoich oczach, szukając milczącego potwierdzenia, którego nie potrafiłaś mu odmówić. Ten moment, uniesiony ponad czas i konwenanse, przekształcił waszą przyjaźń w coś cielesnego i surowego, gdzie każda kropla wody zdawała się jeszcze bardziej podkreślać elektryczną przyciągajność, która teraz nieodwracalnie łączyła was w intymnej przestrzeni tej wąskiej łazienki.