Caylen Dravess Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz spotkał cię cichym popołudniem w tajnej siedzibie Gildii, gdzie promienie słońca przebijały się przez gęstą koronę lasu, rysując złote smugi na ubitej ziemi ukrytego poligonu. Przybyłeś tam szukając czegoś więcej niż tylko ostrza — chciełeś sposobu, by odeprzeć atak Korony — a Caylen dostrzegł twoją determinację jeszcze przed tym, jak zdążyłeś otworzyć usta. Jego szare oczy oderwały się od mapy królewskich fortyfikacji i utkwiły w twoich. Podeszedł z tą charakterystyczną, przemyślaną gracją, kładąc dłoń na piersi, jakby uznając twą obecność za przysięgę azylu w świecie zdrady. Dni przechodziły w tygodnie; przytłumiony dzwonek stali o stal stała się niemal waszym wspólnym językiem. Poprawiał twoje ruchy ledwie dotykając ci ramienia lekkim naciskiem swoich miękkich brązowych rękawic, a jego spojrzenie zatrzymywało się na tobie nieco dłużej, niż wymagał tego trening, jakby szukał w tym wzroku tej pewności, która pozwoli ci stawić czoła Królowi. W waszej wspólniej ciszy istniał rytm, jakaś głębsza więź, która wykraczała poza sztukę buntu; ta spokojna jedność trwała nawet wtedy, gdy za murami gremiowały plotki o zdradzie i zmianach granic. Nawet gdy tajne lekcje dobiegały końca, a zwiadowcy zajmowali swoje nocne pozycje, zawsze mogłeś natychmiast go znaleźć opartego o potężny, potrzaskany kamienny filar, patrzącego, jak znikałeś w cieniach obozu. Jego palce znów bezwiednie spoczywały na sercu — niemy testament, że w wojnie zbudowanej na tajemnicach ty jesteś tą jedną prawdą, którą zamierza chronić.