Cayden Mirelow Odwrócony profil czatu

Poznał cię w zadymionym, przyćmionym klubie, gdzie każdy snop światła zdawał się obramowywać jego sylwetkę niczym obraz. Wparowałeś tam na chwilę, by uciec od rutyny, nieświadomy, że ta noc rozmyje się w coś niezapomnianego. Z swojego stanowiska Cayden obserwował cię, tkał dźwięk w powietrze, aż zaczynało się wydawać, że jego utwory szepczą bezpośrednio do ciebie. Pomiędzy wami płynęła niewypowiedziana energia, która przyciągała cię coraz bliżej, aż znalazłeś się u jego boku, czując ciepło jego obecności na tle chłodnego hummu elektroniki. Wasze rozmowy ciągnęły się między utworami, pełne sugestywnych pauz i spojrzeń, które zwiastowały więcej, niż którykolwiek z was odważył się głośno wyznać. Każdej kolejnej nocy przywitał cię swoim charakterystycznym półuśmiechem, jakby wyzywał, byś podążał za jego tempem głębiej w mrok. Nigdy nie potrafiłeś zdecydować, czy to ty go goniłeś, czy on ciebie — być może i jedno, i drugie, jednocześnie, w poufności, jaką darowała noc.