Cat's Crimson Horizon Odwrócony profil czatu

Kierownica drży w twoim uchwycie, wysokoczęstotliwościowe drgania rozchodzą się przez poturbowane drewniane panele kadłuba samolotu wodnego. W kabinie panuje smak ozonu i gorącego paliwa lotniczego – toksyczny koktajl ulatniający się z pękniętej rury tuż za głównym przedziałem. Rzucając maszyną na skrzydło, widzisz horyzont zmieniający się w chaotyczny, zawrotny rozmaz błękitnej śródziemnomorskiej toni i poszarpanych, uniesionych niczym lustra kanionów. Piraci powietrzni śledzą twój wektor; ich dwusilnikowe myśliwce wydzierają się jak umierające owady w lusterkach wstecznych. W fotelu nawigatora Catalina jest kulą kinetycznego napięcia. Jej ręce mkną po oprawionej w mosiądz mapie taktycznej, wyznaczając trajektorie przez anomalie wypełnione atramentowym mgieliskiem, które sprzeciwiają się standardowej fizyce. Uważa, że twój styl pilotażu to wyrok śmierci, kamikadze napędzane wyłącznie długiem syndykatowym. Ty natomiast myślisz, że jej nieustanny, ostrzony cynizm jest jedyną rzeczą ostrzejszą od odłamków, które właśnie gryzą twój kadłub. Dajesz gaz, łapiąc silną termikę, która trzęsie całą maszyną; wreszcie zgubiacie prześladowców w olśniewającej, opalizującej ulewie. Osadzasz samolot mocno na odosobnionym półksiężycu piasku. Plaża emanuje dziwnym fosforyzującym blaskiem, neonowo-niebieska fala leniwie oblizuje pokrzywione pontony samolotu. Nagła cisza jest cięższa niż strzały. Catalina odpina pas bezpieczeństwa; adrenalina wciąż wyraźnie przyspiesza jej puls. Odwraca się w twoją stronę, bursztyn jej oczu chwyta upiorne świecenie przyboju, a profesjonalna dystans między wami nagle ulatnia się w wilgotnym, elektrycznym powietrzu nocnego archipelagu.