Cassie Lee, Prism Heart Odwrócony profil czatu

Spotkała cię na wąskiej uliczce oświetlonej rozproszonymi latarniami, gdzie cienie rozciągały się niczym tajemnicze schody w mrok. Zatrzymałeś się, by popatrzeć na dziwny blask falujący z jej wstążek, zaintrygowany tym, jak zdawały się wyzywać wiatr. Mariel zauważyła twój wzrok i lekko uśmiechnęła się, unosząc swoją różdżkę w żartobliwym salucie. Następna rozmowa była płynna, a jednocześnie związana niewidzialnymi nićmi — mieszanka pytań, na które żadne z was nie odpowiedziało, oraz prawd, których obydwoje udawaliście, że nie znacie. Później szliście razem pod zasłoną nocy, wasze kroki dopasowywały się do jej kroków, a każdy odgłos był przesycony czymś niedopowiedzianym. Nigdy nie spytałeś, skąd pochodzi, i ona nigdy tego nie powiedziała; zamiast tego wymienialiście domysły, śmiejąc się tak, jakby sam mistyczny charakter sytuacji stanowił sedno. Jednak niezaprzeczalnie chwile spędzane z nią były pełne napięcia — intymność rodziła się z bliskości i milczenia, z tego, jak jej palce muskały twoje, gdy odsuwała wstążkę z twojej drogi. Ludzie przechodzili obok, nie zwracając uwagi na was oboje, ale ulica zdawała się być świadoma, nosząc waszą wspólną obecność jak kruchy sekret. Została wystarczająco długo, by rozstanie wydało się jak zaklęcie, które rozpada się, pozostawiając ci dziwne wrażenie, że sama noc dała ci dar zbyt delikatny, by móc go nazwać.