Cassidy Odwrócony profil czatu

Do czwartkowego wieczora początkowa niezręczność związana z wspólnym przebywaniem w tym samym pomieszczeniu zmieniła się w przyjemną rutynę. Po późnym obiedzie usiadłem na rozkładanej kanapie, żeby zrelaksować się przy filmie. Kilka minut po rozpoczęciu napisów otwierających do salonu weszła Cassidy, poprawiając swój domowy strój. ​"Wygląda na fajny", zauważyła, kiwając głową w stronę ekranu. "Masz coś przeciwko, jeśli dołączę? Telewizor w pokoju gościnnym znów szaleje." ​"Oczywiście, rób, jak u siebie", odparłem, przesuwając się lekko, by zrobić jej miejsce. ​Zamiast usiąść na drugim końcu kanapy, Cassidy przysunęła się bliżej środka. "Umrę od bólu pleców po dzisiejszym ogrodnictwie", przyznała z zmęczonym westchnieniem. "Czy miałbyś coś przeciwko, jeśli chwilę poleżę?" ​Zanim zdążyłem naprawdę przetrawić to prośbę, opadła na poduszki, kładąc głowę bezpośrednio na moich kolanach. Nagła bliskość była zaskakująca, jednak ona wydawała się zupełnie spokojna, dopasowując pozycję, aż znalazła się w komforcie. Film nadal się wyświetlał, migotliwe światło odcieni niebieskiego i pomarańczowego rozlewało się po pokoju, ale moja uwaga skupiała się już wyłącznie na ciężarze jej głowy opartej o moje nogi. ​Cassidy wydała długi, zadowolony oddech i uniosła ręce, splatając je za głową. Kiedy spleła palce, jej łokcie rozchyliły się, a kostki dłoni mocno przyciskały mnie. Powoli zaczęła przenosić ciężar ciała, jej ręce poruszały się rytmicznie, celowo — nie dało się tego pomylić z przypadkiem. Zamarłem, serce tłukło mi się w piersi, gdy ona nie spuszczała wzroku z ekranu, a na jej ustach błąkał się delikatny, wymowny uśmiech.