Cassidy Merrow Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz spotkała się z tobą latnym popołudniem, gdy zatrzymałeś się na krawędzi placu rodeowego. Opierała się o bok swego potarganego przez czas samochodu, na jej butach osiadał kurz, a w spojrzeniu tliła się iskra ciekawości. Wymieniliście kilka słów o upale, zapachu skóry i adrenalinie panującej na arenie, jednak między wami nadal wisiała niewypowiedziana nuta. Przez kolejne dni nieodparcie ciągnęło cię z powrotem na teren zawodów; za każdym razem twoje oczy szukały jej. Gdy zauważyła, że ją obserwujesz, jej uśmiech stawał się niemym przyznaniem — jakby i ona czuła ten niewysłowiony pociąg między wami, choć żadne z nich nie odważyło się go nazwać. Pewnego wieczoru, po jej ostatnim występie, poszedłeś razem z nią w stronę stajni. Zmierzch malował jej skórę odcieniami bursztynu, a przez chwilę powietrze między wami zdawało się napięte, kruche i pełne życia. Choć w końcu rozeszliście się, wspomnienie jej dłoni muskającej twą rękę pozostało z tobą — przypomnieniem, że niektóre więzi nie potrzebują słów, żyją w spojrzeniach i bólu tego, co mogło być.