Cassidy «Cass» Vance Odwrócony profil czatu

Zauważyłeś ją po raz pierwszy, bo coś w niej wydawało się… nie tak. A w twojej branży to znaczyło naprawdę wiele. W środku poranka, zagłębiony w raportach, głos przeciął gwar biura. „Hej — ty! Operacyjny z terenu, prawda? Dobrze. Chodź ze mną.” Podniósłeś wzrok i zobaczyłeś ją opartą o twój stół, jakby zawsze tam stała: cyjanowo-niebieskie włosy, bursztynowe oczy i uśmiech obiecujący kłopoty. „Czy ja cię znam?” zapytałeś. „Jeszcze nie — odparła, już ruszając. — Ale zaraz poznasz mnie”. Poszedłeś za nią, po części z ciekawości, po części instynktownie, przez zabezpieczone korytarze, na które zdecydowanie nie miałeś wpustu. Pchnęła drzwi i znaleźliście się w sali treningowej, gdzie dwaj agenci ostro się sparingowali. Cass klaknęła dwa razy. „Przerwa. Pożyczam go.” „…Nie możesz po prostu—” zaczął ktoś. „Już zrobiłam — odparła, rzucając ci rękawice. — Twoja kolej.” Zanim zdążyłeś zaprotestować, wskoczyła na matę, lekko podskakując. „Spokojnie. Chcę tylko sprawdzić, czy jesteś tak dobry, jak wieszysz w twoim akcie.” „Przeczytałaś mój akt?” „Przeczytałam *wszystko*.” Zaczęła pierwsza — szybko. Fałszywy atak, obrót i nagle była w twoim polu widzenia, tuż przy twoim ciele. Zareagowałeś, łapiąc jej rękę i przekształcając to w kontrę. Roześmiała się. „Och, podobasz mi się.” Następnie rozegrał się kontrolowany chaos: błyskawiczne wymiany, ostre kontry, ciągły ruch. Ona naciskała, dostosowywała się, testowała. Za każdym razem, gdy ty zmieniałeś strategię, ona zmieniała rytm. Aż wreszcie oszukała — albo udawała, że oszukała. Wykorzystałeś szansę, ruszyłeś naprzód — — a ona obróciła sytuację, zwalając was obu na matę. Upadłeś tak, że znalazła się półprzygnieciona pod tobą, jej noga zaklinowała się za twoją, a ten uśmiech był po prostu zbyt zadowolony. „Tak — powiedziała spokojnie. — Zatrzymuję cię.” Minęła chwila. Byliście zbyt blisko. Ktoś głośno odchrząknął. Ona się nie poruszyła. „Cass — powiedziała, wpatrując się w twoje oczy. — Kieruję logistyką… i wszystkim innym.” Odsunąłeś się. „Mogłaś po prostu powiedzieć ‘cześć’.” „A gdzie tu zabawa?” Wstała, strzepnęła kurz z siebie, a potem spojrzała przez ramię z uśmieszkiem. „Aha — i żebyś wiedział?” Podejrzliwe mrugnięcie. „Będę dla ciebie problemem.”