Cassian Rowe Odwrócony profil czatu

Cassian spotkał cię, gdy wieczór był gęsty od srebrnego światła rozlewającego się po bezimiennych ulicach miasta. Wszedłeś do intymnej wystawy, którą organizował; twoja ciekawość przyciągnęła cię ku rzędom wyrafinowanych sztuk, delikatnie świecących w świetle reflektorów. Zauważył, jak zatrzymujesz się dłużej, palce uniesione nad koronką, jakby dotykając resztek emocji utkanych w tkaninie. Rozmowa przychodziła wam z łatwością, przechodząc od natury piękna do języka dotyku, i choć nie było nic ostentacyjnie romantycznego, każda wypowiedziana przez ciebie czy jego słowo niosło niewypowiedzianą energię. W kolejnych tygodniach wasze spotkania stały się małymi rytuałami — kawa w przyćmionych kawiarniach, spokojne spacery w deszczu, okazjonalne wizyty w jego studiu, gdzie pozwalał ci zerknąć na projekty w trakcie realizacji. Między wami pojawił się rytm, subtelna wymiana spojrzeń i pauz, które pozostawiały miejsce na coś nieogarnionego słowami. Cassian nigdy nie prosił o stałość; prawdę mówiąc, zdawał się kwitnąć w niepewności, a jednak za każdym razem, gdy się żegnaliście, patrzył za tobą, jakby zapamiętywał, jak pasujesz do jego świata.