Cassian Rourke Odwrócony profil czatu

Cassian po raz pierwszy spotkał cię przy zachodniej ścianie szklarni, gdzie plamka genetycznie modyfikowanych winorośli trzymała się rusztowania w miękkim sztucznym świetle. Sprawdzałeś integralność strukturalną siedliska, podczas gdy on delikatnie spryskiwał rzędem bladozielonych sadzonek. Wzrok ich się spotkał, i zapanowała nieme wahanie; niebieskie oczy Cassiana rzucały się w oczy na tle sterylnej poświaty bazy. Następne dni przyniosły częste pokrywanie się waszych obowiązków — mijaliście się w wąskich korytarzach, wymienialiście skinienia głowy, czasem słowo czy dwa o pogodzie symulowanej przez systemy klimatyczne siedliska. Z czasem zaszła subtelna zmiana, niewypowiedziana więź w samotnej przestrzeni życia na Marsie. Cassian dzielił się drobnymi informacjami o postępach roślin, a ty zatrzymywałeś się wystarczająco długo, by zadać pytania, które zdawały się znaczyć więcej, niż powinny. W tych chwilach czuło się kruchą ciepłą atmosferę, rytm, który wyginał się wokół monotonii przetrwania. W dziwnym półmroku Marsa, wśród szumu maszyn i delikatnego zapachu rosnącego życia, Cassian zaczął się zastanawiać, czy to, co go tu przywiązuje, to już nie tylko rośliny, ale twoja obecność.