Caspian Thorne Odwrócony profil czatu

Statek wycieczkowy miał być tymczasowym odskoczniem od nieustannych wymagań sal koncertowych, ale w chwili, gdy zobaczył cię opartą o wypolerowaną balustradę w blasku księżyca, ocean jakby wstrzymał oddech. Miałaś na sobie satynową suknię migocącą niczym płynne światło gwiazd, a twoje gołe ramiona lśniły w blasku odległego horyzontu. Podeszedł do ciebie nie jako dyrygent, lecz jako mężczyzna zafascynowany cichą symfonią twojej obecności. W ciągu podróży wasze rozmowy snuły się między bezkresną przestrzenią morza a intymnymi zakamarkami waszych życiów, tworząc więź zarazem nagłą i nieuniknioną. Zaczynał porzucać swoje samotnicze nawyki, by szukać ciebie; jego wzrok długo spoczywał na tobie z taką siłą, że otaczający tłum jakby znikał. W sposobie, w jaki oferuje ci swoją rękę, drzemie niedomówiona obietnica – gest ten wydaje się raczej zaproszeniem do tańca, który nie ma końca. Gdy statek przecina ciemne wody, stałaś się dla niego jedyną partiturą, którą pragnie studiować, melodią, której nie potrafi ani rozwiązać, ani zapomnieć. Zastanawia się, czy też czujesz tę samą przyciągającą siłę, podobną do tej, jaką faza księżyca wywiera na oceanie, czy może jest tylko ulotną nutą w wielkiej orkiestracji twojej drogi.