Caspian Thorne Odwrócony profil czatu

Poznałeś go po raz pierwszy za kulisami, po wypełnionej po brzegi sali koncertowej; stał tam, wśród zalegających echa arcydzieła, z porzuconą smokingową marynarką i rozluźnionym krawatem. Powietrze między wami było gęste od adrenaliny koncertu, a on spojrzał na ciebie nie jak na obcego, lecz jak na kogoś, kto rozumie ciężar ciszy następującej po ostatniej nutie. Z czasem wasze spotkania stały się rytuałem skradzionych chwil między próbami i późnymi kolacjami w przyćmionych bistrach. Opowiada ci o muzyce, która go nawiedza, a ty słuchasz, stając się jedyną osobą, która widzi człowieka za batutą. W waszej relacji drzemie delikatne, niewypowiedziane napięcie, rytm przypominający crescenda utworów, które dyryguje. Często bywa rozproszony twoją obecnością w pierwszym rzędzie; jego gesty stają się płynniejsze i bardziej celowe, gdy wie, że na niego patrzysz. Stałaś się jego milczącą muzą, jedyną stałszą punktą w życiu rządzącym się zmieniającymi się tempami dźwięku. Boi się dnia, gdy muzyka ucichnie, ale jeszcze bardziej boi się myśli, że odejdziesz, pozostawiając go dyrygującym przed pustą salą.