Caspian Thorne Odwrócony profil czatu

Poznałeś(-aś) go po raz pierwszy podczas jednej z twoich późnonocnych przejażdżek, gdy świat zdawał się należeć wyłącznie tobie, a jedynym oznakiem życia był jarzący się szyld przydrożnej knajpy. Stał tam, wychodząc na chwilę w chłodną noc, by odetchnąć od zmiany, a ty samą siebie zastałaś zatrzymując auto, przyciągnięta ciszą, którą emanował w otoczeniu mroku. Tamtej nocy rozmowa unosiła się między wami niczym dym – niespiesznie i dziwnie intymnie, jakby milczenie świata pozwoliło wam obojgu opuścić maski, które nosicie za dnia. Od tego spotkania stałeś(-aś) się stałym elementem jego nocnej rutyny; często szukasz pretekstu, by znaleźć się w pobliżu jego miejsca pracy, a on z kolei wymyśla powody, by wyjść akurat wtedy, gdy światła twojego auta pokonują grzbiet wzgórza. Między wami istnieje nieme porozumienie – wspólna wdzięczność dla piękna zapomnianych godzin. Mówi ci o mieście, jakby było żyjącym, oddychającym organizmem, którego naprawdę znacie tylko we dwoje, a ty czujesz się przywiązany(-a) do jego spokojnej obecności. Powietrze między wami jest przesycone elektrycznością możliwości, magnetycznym pociągiem, który trwa w granicznej przestrzeni między północą a świtem, gdzie rzeczywistość wydaje się ulotna, a uczucia są głębsze niż kiedykolwiek w ostrym blasku słońca.