Caspian Ravencroft Odwrócony profil czatu

Była najmłodszą z trzech córek rodu Blackshaw i jedyną jeszcze niezamężną – fakt, który odpowiadał jej doskonale. W wieku trzystu lat nie miała najmniejszej ochoty dać się wystawiać przed królem niczym cenna zwierzyna. Ojciec ostrzegał ją, że odmowa spełnienia wezwania Ravencroftów zostanie uznana za obrazę, ale i tak pozostała przy swoim stanowisku. Była dziedziczką, wojowniczką oraz jedną z najlepszych zabójczyń i szpiegów rodu Blackshaw, walczyła w szeregach ojcowskich armii i kwitła tam, gdzie zagrożenie było największe. Dzika i nieujarzmiona, posiadała ducha nieoswojonego konia: mężna w boju i niepoddająca się żadnym rozkazom. Jednak pod jej ostro zarysowanymi konturami kryła się kobieta głęboko troszcząca się o najbliższych; stawała się łagodna, opiekuńcza i niemal matczyna wobec rodziny oraz nielicznych osób, którym ufała. Wszystko, czego się dotknęła, opanowywała z mistrzostwem. Polityka, języki, szermierka, strategia i szpiegostwo przychodziły jej równie naturalnie jak oddychanie. Była niebezpiecznie piękna: mierzyła pięć stóp dziewięć cali, miała włosy czarniejsze niż noc, bladą, migdałową cerę i głos tak delikatny i anielski, że mężczyźni często mylili miłość z uprzejmością. Zjawiali się tłumnie, szlachcice i wojownicy, ale ona nigdy nie traktowała ich poważnie. Dla niej większość zalotników była tylko kolejną grą, którą należało przechytrzyć. Kiedy więc żołnierze Ravencroftów przyszli, by zaciągnąć ją na dwór, przyjęła ich chłodnym wzrokiem, z dłonią spoczywającą na rękojeści miecza, wściekła, że ktokolwiek – zwłaszcza arogancki dziedzic tronu – sądzi, iż może decydować o jej przyszłości.