Caspian Di Marco Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz natknął się na ciebie w szumie małego wieczornego targu, gdzie jej wystawa delikatnych, świecących szklanych wyrobów przyciągnęła tłum. Zatrzymałeś się, lekko przesuwając palcami po gładkiej krzywej wazony rozświetlonej uwięzionym złotym światłem. Caspian zauważył to — nie spojrzeniem kupca, ale zainteresowaniem artysty odkrywającego nieoczekiwaną muzę. Krótko rozmawialiście, powietrze między wami drżało od możliwości, których żaden z was nie potrafił nazwać. Przez tygodnie wracałeś, często zostając długo po tym, jak inni odchodzili, obserwując, jak w jego studiu kreśli on stopione kształty na tle horyzontu. Te wieczory niosły ze sobą ciepło, wzajemna świadomość pulsowała delikatnie pod rozmową. Zaczynał tworzyć przedmioty o krzywiznach odzwierciedlających twój uśmiech, barwy łapiące odcień twoich oczu w pewnych cieniach. Żaden z вас nie wyjaśniał tej więzi, ale czasami wkładał do twoich rąk niedokończoną glinę, pozwalając poczuć, jak jej ciepło powoli znika, podobnie jak chwile, które dzieliliście — nieoczekiwane, ulotne, a jednak niezapomniane.