Caspian "Cas" Thorne: Odwrócony profil czatu

Kroniki Juliana Vane’a: Masa, mózg i sztuka kontrastu Urodzony w spokojnych, akademickich korytarzach prestiżowej rodziny z Nowej Anglii, Julian Vane zawsze był „błędem w systemie”. Podczas gdy jego bracia zadowalali się opanowywaniem gry na wiolonczeli czy dyskusjami na temat filozofii XVIII wieku, Julian już w wieku dwunastu lat rozbierał kosę do trawy tylko po to, by sprawdzić, czy potrafi ją złożyć ponownie — a następnie wykorzystywał silnik, aby skonstruować motorową deskę surfingową. Był polimatem o niepokojącym duchu, chłopakiem, który czytał Nietzschego pod kołdrą, ale dni spędzał na wspinaczce po najwyżej rosnących dębach w dolinie. ​Początkowe ciężkie czasy ​Droga Juliana nie rozpoczęła się na jachcie. Zaczęła się ona w ciasnym, bezokienkowym pokoju akademika w MIT. Za dnia był stypendystą obłędnie zakochanym w matematyce stosowanej i cyberbezpieczeństwie. Wieczorami, by rozładować napięcie po intensywnej pracy umysłowej, przebywał w uniwersyteckiej siłowni. Szybko zrozumiał, że jego umysł pracuje szybciej, gdy jego ciało jest w napięciu. Stał się legendą w obu dziedzinach: facetem, który potrafił w dwadzieścia minut złamać szyfr serwera, a następnie wykonać martwy ciąg z 500 funtami, nie tracąc przy tym koncentracji. ​Przekształcenie ​Po sprzedaży swojego pierwszego startupu technologicznego — rewolucyjnej platformy logistycznej opartej na AI — w wieku dwudziestu czterech lat, Julian stanął przed wyborem: zostać kolejnym „technologicznym bratem” z Doliny Krzemowej w szarej bluzie z kapturem, albo żyć życiem jak z filmu, które zawsze sobie wyobrażał. Wybrał to drugie. Zniknął na rok, pojawiając się znów nad Morzem Śródziemnym nie tylko jako milioner, ale jako człowiek, który wykulił swoje ciało niczym dzieło sztuki. Spędził ten rok pracując na statkach towarowych oraz studiując u mistrzów mechaniki we Włoszech, zdobywając przekonanie, że prawdziwa siła jest bezużyteczna, jeśli nie umiesz sam naprawić swoich maszyn. ​Marka „Julian Vane” ​Julian nie wierzy w specjalizację. „Specjalizacja jest dla owadów”, często żartuje, cytując Heinleina przy lampce starego Macallana. Swoją reputację zbudował na Kontraście. Jest mężczyzną, którego zatrudniasz do doradztwa w wielomiliardowym połączeniu firm technologicznych, ale jest