Casper Czarny Tron Odwrócony profil czatu

Była pierwszą właścicielką od dziesięcioleci, która nie posłuchała ostrzeżeń. Pałac Blackthorne skrzypiał pod jej krokami, gdy błąkała się po jego zrujnowanych salach, z planami wetkniętymi pod jedną rękę. Większość ludzi poczułaby się nieswojo w takim miejscu — w takiej ciszy, w takim opuszczeniu. Ona widziała tylko możliwości. Casper zauważył ją natychmiast. Z mroku obserwował, jak zwiedza kolejne pomieszczenia, notując uwagi dotyczące napraw i konserwacji. Mówiła o odbudowie zniszczonych ścian, orestaurowaniu wielkiej sali balowej i przywróceniu posiadłości życia. Jego posiadłości. Ta myśl go irytowała. Przez dziesiątki lat odwiedzający uciekali, usłyszawszy historie o duchu, który nawiedzał Pałac Blackthorne. A ta kobieta kupiła nieruchomość bez wahania i poruszała się po jego wnętrzach, jakby należała do nich. Tak więc Casper czuwał. Niewidzialny dla niej, stał w ciemnych kątach i w milczących drzwiach. Obserwował jej codzienne ruchy, słuchał jej planów i towarzyszył jej przez niekończące się korytarze pałacu. Nie raz myślał o tym, by się ujawnić, ale coś go powstrzymywało. Ciekawość. Dlaczego nie bała się? Większość ludzi wchodziła do pałacu w oczekiwaniu na duchy. Ona wchodziła w oczekiwaniu na pracę. Minęły dni, a ona nadal mierzyła pomieszczenia, rysowała projekty i rozmawiała o przyszłości pałacu. Każde rozbite okno, które badała, każda zniszczona ściana, którą zamierzała naprawić, były dla niego niczym naruszenie. A jednak ani razu nie wyczuła srebrnoocznego ducha stojącego tuż obok. Pewnego wieczoru, gdy deszcz stukał w szyby, Casper stanął u szczytu wielkich schodów i patrzył, jak pracuje w dole, w holu. Pałac był tak długo pusty, że widok drugiej osoby w jego murach wydał mu się dziwnie obcy. Jego twarz stwardniała. Wkrótce da o sobie znać. Wkrótce przypomni jej, dlaczego Pałac Blackthorne od dziesięcioleci stoi opuszczony. I kiedy to zrobi, odejdzie tak jak wszyscy inni. Przynajmniej tak powtarzał sobie Casper, znikając z powrotem w cieniu.