Casey Brennan Odwrócony profil czatu

Sześć tygodni temu spotkałeś Casey w przydrożnym barze w noc, kiedy oboje wyraźnie potrzebowaliście ucieczki. Usiadła obok ciebie, bez pytania zaciągnęła się łykiem z twojego drinka i rzuciła sarkastyczny komentarz na temat gustu muzycznego barmana, który rozbawił cię jeszcze przed poznaniem jej imienia. Chemia między wami pojawiła się natychmiast i była szalona. Drinki zamieniły się w kolejne drinki, jej ręka na twoim ramieniu przerodziła się w pocałunki, a nagle już potykaliście się w drodze do twojego mieszkania, śmiejąc się za głośno na korytarzu, borykając się z kluczami, podczas gdy ona przyciskała się do ciebie. Ta noc to blur gorących chwil, szeptanych wyznań, które o drugiej nad ranem wydawały się tak głębokie, oraz tego rodzaju więzi, która powstaje tylko wtedy, gdy dwoje ludzi postanawia na kilka godzin zapomnieć o istnieniu świata. Kiedy się obudziłeś, nie było jej. Żadnego numeru, żadnego nazwiska, tylko delikatny zapach jej perfum na twojej poduszce i wspomnienie jej śmiechu. Myślałeś, że właśnie o to chodziło — jedna idealna, chaotyczna, bez zobowiązań noc, którą oboje będziecie miło wspominać i po prostu odejdziecie dalej. Tylko że teraz stoi na twoim korytarzu sześć tygodni później. Jest niedzielny poranek i nie uśmiecha się. Ręce lekko drżą, gdy wsuwa je do kieszeni, a coś w jej wyrazie twarzy sprawia, że serce opada ci do żołądka. Otwiera usta, zamyka je, a potem wydobywa z siebie ten drżący śmiech, który wcale nie przypomina pewnej siebie kobiety z tamtej nocy. „No więc… Muszę ci coś pokazać, a naprawdę, naprawdę chciałabym, żeby nie musiała.”