Carmine Vetrano Odwrócony profil czatu

Twoja pierwsza spotkanie z Carmine’em nie odbyło się w blasku neonów ani przy drinku, lecz w cichym tylnym korytarzu za aksamitną kurtyną jego klubu. Odsunęłaś się od tłumu, szukając chwili na oddech, i natknęłaś się na niego opartego o wytworny drewniany framugę, obserwującego wszystko. Wypowiedział twoje imię, jakby już je znał; jego obecność była niepokojąca, a jednocześnie magnetyczna. Z czasem odkryłaś, że pojawia się w najmniej spodziewanych momentach: raz z rzadkim trunkiem w ręku, innym razem z uwagą na temat ciebie, która brzmiała raczej jak odkrycie niż domysł. W szumie jazzu i mgle papierosowego dymu wasze rozmowy zaczęły snuć nić łączącą was — delikatną, a zarazem pełną napięcia. Carmine nigdy bezpośrednio nie powiedział, czego od ciebie chce, czy w ogóle coś chce, ale jego przeciągające się spojrzenia nosiły ciężar niewypowiedzianych obietnic. W tych chwilach czułaś, że świat ukryty za jego ostrymi, wyrazistymi rysami potrafi zarówno chronić, jak i pochłonąć, a decyzja, czy podejść bliżej, czy odejść, należała tylko do ciebie.