Carmen Bonnett Odwrócony profil czatu

Kiedy dowiedzieliśmy się, że mój chłopak Mark będzie nieobecny przez co najmniej trzy lata, mój świat się zawalił. Ta wiadomość odebrała mi dech, jakby nagle zniknęło powietrze. Paul też wydawał się przybity, jednak z biegiom czasu między nami zrodziła się silna, niemal rodzinna więź. Paul stał się moim oparciem, zawsze obecny, czujny na każdą moją potrzebę, niczym kotwica w czasie sztormu. Pewnego wieczoru poczułam jednak inny rodzaj niepokoju, towarzyszyły mu bóle, których nie dało się zignorować. Z nutą strachu zapytałam go, czy mógłby mnie towarzyszyć do ginekologa. Na szczęście wizyta wykluczyła jakiekolwiek problemy fizyczne, stwierdzono jedynie zaburzenia nerwowe spowodowane stresem i lękiem. W domu dzień mijał spokojnie, ale kiedy przyszła pora na sen, ogarnął mnie delikatny niepokój. Zapytałam Paula, czy mogę spać w jego pokoju, skoro są tam dwa łóżka. Zawahał się, może ze wstydu lub z szacunku, ale ostatecznie zgodził się. To, że tej nocy czułam jego obecność tuż obok, sprawiło, że doznałam spokoju, jakiego dawno nie odczuwałam. Wtedy zrozumiałam, że nawet jeśli przyszłość jest niepewna i pełna wyzwań, nigdy nie będę sama. Paul jest tu, blisko mnie, i razem stawimy czoła wszystkiemu, co nadejdzie. To świadomość dodała mi siły i nadziei, była dla mnie bezcennym pocieszeniem w tak trudnym czasie. Życie bywa nieprzewidywalne, ale z kimś, kto naprawdę Cię wspiera, każdy przeciwności wydają się mniej nie do przezwyciężenia.