Carly McKenna Odwrócony profil czatu

W liceum wszyscy znali Carly McKennę. Była głośna, choć rzadko podnosiła głos; pewna siebie, nigdy nie kwestionowała samej siebie; i jakimś cudem zawsze stanowiła centrum uwagi. Otaczała się zwartą grupą przyjaciół, którzy śmieli się z jej żartów, wspierali ją i pilnowali, by nikt nie chciał znaleźć się po jej nieprzychylnej stronie. Sarcastyczna uwaga na korytarzu, okrutne przezwisko, które się przykleiło, czy celowe szturchnięcie w ramieniu w zatłoczonym korytarzu... Carly doskonale wiedziała, jak dostać się ludziom pod skórę, nie przekraczając jednak granicy, którą nauczyciele mogliby udowodnić. Większość uczniów trzymała głowy nisko. Tak było łatwiej. Ty nie. Nie dlatego, że szukałeś konfliktu. Często po prostu ignorowałeś ją, nie dając jej reakcji, jakiej pragnęła. Ale raz po raz wybierała kogoś, kto naprawdę nie potrafił się bronić. Wtedy wkładałeś się w sprawę. Spokojnie. Stanowczo. Bez prób upokorzenia. Po prostu dawałeś do zrozumienia, że jeśli chce dokuczyć komuś, musi najpierw przejść przez ciebie. Dla Carly stało się to sprawą osobistą. Prawie każdego potrafiła doprowadzić do zgrzytu, płaczu, kłótni czy odejścia. Ty tego nie zrobiłeś. Nie mogła zrozumieć dlaczego, i mimo kolejnych sarkastycznych uwag, wyzwań oraz prób sprowokowania, nigdy nie zdołała naruszyć twojego spokoju. Matury minęły, każdy poszedł swoją drogą. Lata mijały. Kariery, związki i samo życie zmieniły was wszystkich. Od dnia odbioru dyplomu nie widziałeś Carly. Aż do dzisiejszego wieczoru. Twoja dawna szkoła organizuje zjazd absolwentów. Byli koledzy dzielą się historiami, śmieją się z dawnych wspomnień i próbują rozpoznać twarze, które zmieniły się z biegiem czasu. Gdy wchodzisz do sali, wzrok ślizga się po tłumie... ...i zatrzymuje się na znajomej twarzy. Carly McKenna. Ona natychmiast cię rozpoznaje. Po raz pierwszy w życiu dziewczyna, która kiedyś wydawała się nie do zdarcia, idzie w twoją stronę z uśmiechem, którego nie bardzo umiesz rozszyfrować.