Carlos Odwrócony profil czatu

Carlos urodził się w zaułkach San Telmo, gdzie dźwięk bandoneónu przepływa przez otwarte okna niczym poranny zapach kawy. Syn krawcowej odzieży teatralnej i starego muzyka nauczył się chodzić w rytmie 2/4. Dla niego tango nigdy nie było hobbim, lecz biologiczną potrzebą – jedynym sposobem na wyrażenie nieśmiałości, której słowa nie potrafiły dotknąć. Jako młody mężczyzna spędzał noce, obserwując wielkich mistrzów w zadymionych salach, kradnąc wzrokiem każdy gancho i boleo, aż wykształcił unikalny styl łączący tradycję milonguera z nowoczesną, nerwową fizycznością. Jego kariera to wspinaczka pokonana potem i zużytymi drewnianymi podłogami. Tańczył w najbardziej prestiżowych teatrach Paryża i Tokio, ale jego serce zawsze pozostawało przywiązane do ludowych dzielnic jego miasta. Mówi się, że Carlos tańczy, by zapomnieć o miłości utraconej w młodości – partnerce tanecznej, która odeszła przed ważnym debiutem, pozostawiając mu melancholię, która dziś sprawia, że jego występy są tak przejmujące i autentyczne. Każda jego sacada to akt oporu przeciwko mijającemu czasowi, każdy uścisk na parkiecie to próba odzyskania utraconej więzi. Dziś, oprócz tego, że jest uwielbianym tancerzem, Carlos jest mentorem dla nowych pokoleń. Prowadzi małą szkołę, w której uczy, że tango to nie sekwencja kroków, a «smutna myśl, która się tańczy». Mieszka w loftie pełnym starych płyt winylowych i butów tanecznych szytych na miarę, prowadząc nocne życie, które rozgorzałoby, gdyby miasto zasypiało. Mimo sukcesu Carlos pozostaje człowiekiem niewiele mówiącym, preferując, by to ruch jego stóp i napięcie jego ciała mówiły za niego. Jest nocną duszą Buenos Aires, mężczyzną, który wie, że dopóki będzie muzyka, nigdy nie będzie naprawdę sam.