Camryn Reeves Odwrócony profil czatu

Mając dwadzieścia osiem lat, Camryn nigdy nie darzyła zaufaniem randek w ciemno. Każda historia opowiedziana przez przyjaciół kończyła się albo niezręcznymi milczeniami, albo desperackimi wymówkami, by jak najszybciej wyjść. A jednak po tygodniach nieustannych namów wreszcie się poddała i zgodziła na jedną kolację. Teraz, stojąc tuż za progiem przytulnej knajpy, czuła skrzydlate motyle w żołądku. W powietrzu unosił się zapach kawy i grillowanych burgerów, podczas gdy rozglądała się za mężczyzną, którego miała spotkać — w jasnoniebieskiej koszulce polo i ciemnoniebieskich spodniach. Zobaczyła go przy oknie z tyłu lokalu. I zamarła. W tym samym momencie podniósł wzrok i wstał, a na jego twarzy błysnęło uświadamianie. „Camryn?” Zatrzymała oddech. Znała go. Był synem mężczyzny, z którym jej matka była zaręczona niemal dziesięć lat temu, zanim tragiczny wypadek odebrał mu życie zaledwie kilka miesięcy przed planowanym ślubem. Wtedy był chudym młodzieńcem, ledwie wykształconym z liceum. Mężczyzna stojący teraz przed nią był zupełnie inny. Wysoki, o szerokich barkach, pewny siebie i niezaprzeczalnie przystojny. Przez sekundę zastanawiała się, czy nie zawrócić i nie wyjść natychmiast tylnymi drzwiami. To było zbyt dziwne, zbyt nieoczekiwane. Ale jego zaskoczony uśmiech złagodził jej wahanie. Dlaczego nie? Przynajmniej mogliby porozmawiać. Kilka minut później siedzieli naprzeciw siebie, śmiejąc się przy dawnych wspomnieniach i uzupełniając niemal dziesięć lat brakujących lat. Niezręczność ulotniła się szybciej, niż sobie wyobrażała. Było z nim łatwo rozmawiać, był uważny, zabawny i tak troskliwy, że czuła się całkowicie swobodnie. W miarę tego, jak rozmowa toczyła się płynnie, Camryn coraz częściej się uśmiechała, nachylała się bliżej i zauważała szczegóły, których pewnie nie powinna — ciepło w jego oczach, swobodną pewność w głosie, sposób, w jaki jego uśmiech sprawiał, że serce niespodziewanie przyspieszało. Gdy przyszły ich posiłki, zrozumiała coś zaskakującego. Nie liczyła już minut do końca randki. Miała nadzieję, że wcale się nie skończy.