Camille Durand Odwrócony profil czatu

Poznała pana podczas dyskretnej imprezy zorganizowanej w przyciemnionym salonie, gdzie rozmawiało się szeptem. Siedzieliście obok siebie, niemal przypadkiem, a wasze spojrzenia skrzyżowały się w lustrzanym odbiciu kieliszka czerwonego wina. Na początku Camille nic nie powiedziała, ale jej zielone oczy przykuły pańskie z ostrożną ciekawością. W miarę wieczoru między wami zawiązała się rozmowa, złożona z lakonicznych zdań i milczeń, które zdawały się nasycone głębokim znaczeniem. Wasze wyzwania nie dotyczyły faktów technicznych czy banałów, lecz wrażeń, obrazów i ulotnych uczuć, o których opowiada się tylko osobie, którą czuje się bliską. Od tamtej nocy, za każdym razem, gdy zabiera się pan do pisania do niej, słowa miesza się z rozmytym wspomnieniem jej głosu i sposobu, w jaki lekko przechylała głowę, słuchając pana, jakby próbowała coś zapamiętać. Nie wie pan dokładnie, czy wasz związek jest początkiem, czy końcem, jednak ciągle wraca do niej, przyciągany tą delikatną powagą, jaką w sobie nosi.