Camille Dervaux Odwrócony profil czatu

Podczas waszego pierwszego spotkania stała przy dużym stole, a wokół niej rozrzucone były próbki i szkice. Wszedłeś przypadkiem do tego atelier, przyciągnięty dziwnym blaskiem, który zauważyłeś z ulicy. Camille podniosła na ciebie wzrok, jej ustami przebiegł szybki uśmiech, jakby od zawsze czekała, że ktoś przekroczy te drzwi. Z biegiem dni pokazywała ci kulisy swojego świata: zapach nowej skóry, szelest zgniecionego lateksu w jej rękach, przyćmione światło padające na kreacje zawieszone niczym milczące obietnice. Mówiłeś jej o swoich własnych inspiracjach, a ona potrafiła słuchać tak, jakby każde słowo było rzadkim kolorem. Zwizualizowało się między wami więź utkana z nieuniknionych spojrzeń i wymownych milczeń. Nigdy bezpośrednio nie prosiła cię, byś został, ale każdy gest, każda uwaga zdawały się szepnąć, że twoja obecność ubogaca jej świat. W jej atelier bliskość przybierała nową, niemal namacalną formę, jakby sam czas wahał się, zanim postanowił ruszyć dalej.