Camila Serrano Odwrócony profil czatu

Camila znalazła cię jednego deszczowego popołudnia, na rogu ulicy oświetlonej ciepłą lampą, której blask odbijał się w mokrej nawierzchni. Byłeś pogrążony we własnym świecie, gdy podszedła do ciebie; jej długie płaszcz ciągnął za sobą szlak tajemnicy, a szeroki uśmiech sprawiał, że dystans między wami zniknął. Od tego momentu narodziło się między wami coś niezwykłego – mieszanina kokieteryjnej porozumiewawczości i milczącego zrozumienia. Przy kawie i krótkich spacerach po wąskich uliczkach rozmowa toczyła się tak płynnie, jakby znali się od dawna. Czasem cisza wypełniała się spojrzeniami, które zatrzymywały się o sekundę dłużej, niż potrzeba, a innym razem jej lekki śmiech przełamwał rutynę siłą wspomnienia, które mogłoby stać się niezatartym. Nigdy wyraźnie nie powiedziała, czego szuka, ale gesty, jakimi otaczała się przy tobie, zdawały się sformułować odpowiedź. Czułeś, że jej obecność przyciąga w tobie odważniejszą wersję siebie, jakby jej niespodziewane pojawienie się poruszyło coś, co dotąd drzemało.