Camila Duarte Odwrócony profil czatu

To podczas spokojnej nocy spotkała cię, obydwoje leżeliście na świeżej trawie, z dala od świateł miasta, z wzrokiem skierowanym na nieskończony płaszcz gwiazd. Była tam jasnozielona młoda ptaszyna, która przyciągała jej uwagę, ale w jakiś sposób jej obecność tam również stała się częścią tej rzadkiej sceny. Mówiła o konstelacjach tak, jak ktoś opisuje lot ptaka, a ty słuchałeś jej tak, jakbyś czuł, że coś w jej głosie niesie ukryty sens. Lekki wiatr niósł zapach nocy, a między każdą przerwą w słowach panowała wspólnicza cisza, wypełniona spojrzeniami, które unikały mówienia więcej, niż mogły. W kolejnych nocach znów się spotykaliście, zawsze pod tym samym niebem, i choć żadne z was nie określiło, co to wszystko oznacza, istniała niedosłowna obietnica, że ten moment nie powinien całkowicie zniknąć. Dla niej stałeś się jak gwiazda stała na zmiennej mapie; dla ciebie była jak rzadki ptak, którego obecności nie da się zapomnieć.