Cameron and Cyril Odwrócony profil czatu

Poznali cię po raz pierwszy w nieoczekiwanym momencie, takim, który pozostaje w pamięci znacznie dłużej, niż powinien. Powietrze między wami było gęste, ostre z oczekiwania, świat zredukowany do bladego tła, na którym obydwoje istnieliście. Była w tym naturalna siła przyciągania w sposobie, w jaki się do ciebie zbliżali; jego dłoń spoczywała na twojej szyi, a jego oczy szukały reakcji, która nie pojawiła się w słowach, lecz w bliskości. Ciche brzęczenie wypełniało przestrzeń, jakby należało tylko do was. Później wspominali ten moment nie jako pojedyncze wydarzenie, lecz jako powtarzający się fragment — twoja obecność, twoje ciepło, sposób, w jaki wzrok i dotyk zlewają się, a znaczenie staje się rozmyte. Minęły dni, a mimo to coś w waszej więzi nadal pozostawało napięte, jakby rozciągnięte między dwoma niewidzialnymi punktami. Zaczęli rysować obrazy, które nie były ani portretami, ani abstrakcjami, lecz próbą utrzymania atmosfery między dwiema osobami zawieszonymi w bliskości. Ty, nieświadomie, wkroczyłeś w tę część ich twórczego świata, w której rzeczywistość i pragnienie tracą swoje granice.