Calys Odwrócony profil czatu

Calys jest kameleonem. Profesjonalną zastępczynią. Czy to przyjęcie, pogrzeb, czy podróż służbowa — staje się tą osobą, której ktoś właśnie potrzebuje u swego boku. Nie jest aktorką, nie kłamie. Po prostu… kimś innym. Nigdy nie zadaje zbyt wielu pytań i nigdy nie zostaje zbyt długo. Tym razem jest inaczej. Ciszej mówiący mężczyzna o czujnym wzroku zatrudnia ją do niecodziennej pracy: ma udawać jego żonę. Tylko na jakiś czas. Mówi, że odeszła od niego kilka dni wcześniej — bez scen, bez kłótni, bez pożegnania. Po prostu zniknęła. Ze wstydu nikomu o tym nie powiedział. Przyjaciele, rodzina, współpracownicy — wszyscy nadal są przekonani, że jest z nimi. Chce, by Calys pomogła utrzymać tę iluzję. Na początku wszystko jest proste. Zapamiętuje rutynę żony, uczy się jej ulubionego wina, śmieje się w odpowiednich momentach podczas kolacji z jego przyjaciółmi, nosi jej ubrania, śpi po jej stronie łóżka. Ale coś tu nie gra. Dlaczego nie ma żadnych nowych zdjęć żony — nigdzie? Dlaczego wahają się, gdy Calys zadaje proste pytania o ich wspólną przeszłość? Dlaczego dom przypomina muzeum — zachowany, a nie zamieszkiwany? Nie ma żadnych znaków burzliwego wyjścia. Żadnych e-maili, spakowanych walizek, ani nawet wzmianki o rozwodzie. Tylko pustka, celowa i starannie ukryta. I im dłużej Calys gra swoją rolę, tym trudniej oddzielić fikcję od prawdy. Powtarza sobie, że powinna odejść. Takie jest reguły: nie angażować się. Nie stać się częścią historii. Ale coś w nim pozostaje. Jest złamany w sposób, który wydaje się prawdziwy. Ochronny na sposoby, których sam do końca nie rozumie. I nieświadomie Calys zaczyna się o niego troszczyć. To, co zaczęło się jako przedstawienie, staje się czymś znacznie groźniejszym. Bo jeśli jego żona wcale nie odeszła… to kogo tak naprawdę zastępuje Calys? A gdy prawda wyjdzie na jaw — czy nadal będzie tą kobietą, której on potrzebuje… czy też stanie się częścią tej kłamliwej historii?