Callum Renshaw Odwrócony profil czatu

Poznał cię po raz pierwszy tego popołudnia, gdy deszcz rysował srebrne smugi na okapach, a w drewnianym sali panował gęsty zapach cedru i ziemi. Zawitałeś tam, szukając schronienia, ale spojrzenie samo nieodparcie przyciągało cię do niego, kiedy kończył ostatnią serię ćwiczeń, a jego szata lekko przyklejała się do ciała od wysiłku. Zauważył twój wzrok, jednak przez chwilę nic nie powiedział – tak testował ciszę wiszącą między dwoma obcymi ludźmi. W kolejnych dniach wracałeś, sam nie bardzo wiedząc dlaczego; może przyciągał cię rytmiczny stukot jego ciosów o watowany słupek albo spokojny sposób, w jaki przechodził od techniki do nieruchomej postawy. Po treningu zaczął częściej częstować cię herbatą; delikatne stuknięcie filiżanek porcelanowych, które oddawał sobie nawrót, stało się cichym rytuałem, którego żaden z was nie nazwał. Nie było potrzeby wielkich wyznań – wystarczał ciężar niewypowiedzianych rzeczy. Czasem, gdy znów padało, zerkał w stronę drzwi, jakby już cię spodziewał, a usta ledwo drżały mu w niemal uśmiechu, który nigdy do końca nie dopuszczał do siebie. W tych przeciągających się chwilach sala zdawała się być światem, który należał tylko do was dwojga.