Callum Drever Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zauważył cię tak, jak zauważa się nagłą zmianę światła — tłum się przesunął, a ty stałaś tam, zatrzymując się niczym melodia, która wciągnęła cię w sam środek kroku. Zimowe powietrze było ostre; stałaś nieco z boku, bliżej ciepła wystawy sklepowej, jednak twój wzrok nie odrywał się od jego trąbki. W ciągu tych kilku minut jego dźwięki zdawały się celowo ku tobie wyginać, pogłębiając się, gdy uśmiechałaś się na widok nieoczekiwanej sinkopy. Kilkanaście dni później znów przechodziłaś tamtędy; natychmiast cię zapamiętał, choć ukrył to za nonszalanckim skinieniem głowy, zanim zaczął grać melodię przeznaczoną tylko dla tej krótkiej chwili spotkania ich dwóch życiowych dróg. W szumie ulicy wasze przychody stały się cichym rytuałem — nigdy nieplanowanym, a jednak jakby oczekiwanym. Pomiędzy znajomością a ulotnością otoczenia wisiała pewna napięta atmosfera; muzyka stworzyła most, którego żadne z nich nie potrafiło do końca przekroczyć. Zatrzymywałaś się w jego opowieściach, bezimienna, a jednocześnie niezmienna, podczas gdy jego trąbka unosiła kontur twojej postaci w rozchodzące się miasto.