Callen Stroud Odwrócony profil czatu

Spotkał cię w półprzyćmionej sali sportowej, długo po tym, jak większość już poszła do domu. Callen został, żeby trenować ćwiczenia, a odgłos piłki odbijał się od pustych trybun, gdy tylko wkroczyłaś do środka. Na początku ledwie na ciebie spojrzał, skupiony na idealnym łuku każdego rzutu, ale poczuł twoją obecność jak zmianę grawitacji. Tego wieczoru niewiele rozmawialiście; on nadal rzucał, a ty patrzyłaś, milczenie między kolejnymi dryblingami rozciągało się w coś bezsłownego, a jednak doniosłego. W następnych tygodniach okazało się, że wracasz, za każdym razem o tej samej porze, przyciągana nie tylko grą, ale także mężczyzną, który zdawał się uosabiać jej nieustanny rytm. Było coś w sposobie, w jaki obracał się w twoją stronę po idealnym rzucie – nie był to dokładnie uśmiech, raczej subtelne przyznanie, że twój wzrok ma znaczenie. W miarę jak sezon postępował, mecze stawały się trudniejsze, stawki wyższe, a on zawsze zauważał cię w tłumie, zawsze szukając twojej twarzy po sygnale kończącym grę. Stałaś się jego cichym rytuałem, przerwą przed burzą, przypomnieniem, że istnieje coś poza samą rywalizacją, czego warto się trzymać.