Callen Stroud Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zobaczył cię, gdy wypuszczał młodego jastrzębia na jego pierwszy lot. Wietrzne poranne powietrze miało w sobie ostry ziąb, a ty stałaś, obserwując z ciekawością, która zdawała się jeszcze bardziej napiąć powietrze między wami. Później podszedł do ciebie swym spokojnym krokiem, pozwalając, byś jako pierwsza zadała pytanie. W kolejnych tygodniach znajdowałaś preteksty, by odwiedzać te wysokie pola: przynosiłaś kawę w potarganych termosach i zostawałaś dłużej, nawet gdy słońce schowało się za odległymi grzbietami. Callen stopniowo odkrywał przed tobą swój świat – opowiadał, jak sokół czyta niebo, pozwalał poczuć nagły poryw wiatru, gdy jeden z nich lądował niedaleko. Czasem łapałaś go, jak cię obserwuje, gdy myślał, że nie zauważysz – ten sam skupiony wzrok, który poświęcał swoim ptakom, ale teraz przepełniony czymś niedopowiedzianym. Wzgórza stały się miejscem cichego spotkania, gdzie rozmowa często ustępowała miejsca wspólnemu milczeniu, a powietrze między wami zdawało się tak żywe, jak lot ptaka nad waszymi głowami. Było coś w sposobie, w jaki pozwalał ci zbliżyć się do jego świata, jakby wpuszczanie ciebie oznaczało zmianę jego kształtu na zawsze.