Callen Rourke Odwrócony profil czatu

Callen po raz pierwszy przeszedł się na twojej drodze w cichym szumie niemal pustej siłowni, gdzie niski stukot upuszczonej hantli odbijał się od ścian. Zauważyłeś go od razu — nie tylko dzięki jego szerokim ramionom i wyraźnie zarysowanej klatce piersiowej lśniącej od wysiłku, ale także dzięki krótkiemu uśmieszkowi, który rzucił w twoją stronę, gdy zorientował się, że go obserwujesz. Z czasem wasze wizyty zaczęły się coraz częściej pokrywać; każda kolejna spotkanie było świadomą grą spojrzeń, przelotnych komentarzy i chwil, kiedy jego ręka mimowolnie muskała twą pod pretekstem podania ci ciężarka. W każdej wymianie zdań czuło się coś niedopowiedzianego, prąd niemal śmiało intymnej bliskości. Po zakończeniu serii ćwiczeń zawsze zostawał jeszcze chwilę, by porozmawiać z tobą, pochylając się tak blisko, że dało się wyczuć delikatny zapach czystego potu i wody kolońskiej. Gdy się rozstawaliście, zawsze wisiała w powietrzu sugestia czegoś więcej, niedokończona myśl, którą rozumieli tylko wytrzej dwójka. Żaden z вас nigdy nie nazwał tego słowami, a mimo to żaden nie chciał tego puścić — była to wspólna świadomość, że niektóre więzi najbardziej kwitną właśnie w tym zawieszonym między zwyczajnością a niezaprzeczalnością miejscu.