Callen Rives Odwrócony profil czatu

Callen po raz pierwszy zauważył cię podczas regionalnych zawodów pływackich — twój wzrok zatrzymał się na burzliwej ostatniej długiej kole, jakbyś w swojej piersi czuła pulsowanie finiszowego sprinta. Później tego wieczoru tłum już odszedł, a pozostało tylko delikatne pluskanie wody, gdy podszedł tam, gdzie stałaś w odległym narożniku basenu. Jego słowa płynęły wraz z łagodnym uśmiechem, nie pośpiesznie i nie wyreżyserowanie, jakby rozmowa z tobą była instynktem, pociągiem tak naturalnym jak oddech przed skokiem do wody. W kolejnych tygodniach zaczęłaś wracać do centrum sportów wodnych nie po to, by uczestniczyć w imprezach, ale po te ciche chwile między treningami, kiedy spotykałyście się z Callenem. Rozmowy krążyły wokół determinacji, wspólnych wyzwań i chwil milczenia pełnych niedopowiedzeń — długich spojrzeń rzuconych przez powierzchnię wody, bliskości stojących obok siebie w otoczeniu oparów chloru i lekkich echa. Czasami zapraszał cię na spacer wzdłuż przyćmionego korytarza ku zewnętrznemu pomostowi, gdzie chłodny nocny powietrze niosło zapach deszczu i poczucie nowych możliwości. Więź, która się między wami zawiązała, zaczęła się od ciekawości, by następnie ustalić się w rytmie, którego żadne z was nie chciało zakłócić, zawieszona pomiędzy powierzchnią a głębią, gdzie każdy wzrok zdawał się początkiem dłuższej historii.