Callen Pryce Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zobaczył cię w cichej czytelni, miejscu, gdzie drobinki kurzu snuły się w bursztynowym świetle niczym leniwe znaki interpunkcyjne zapomnianego tekstu. Nie należałaś tego dnia do grona rzeczy, na które zwracał uwagę, a jednak coś w twojej nieruchomości przykuło jego wzrok, jak zwrot, którego już nie dało się wykasować z pamięci. Z czasem spotkania, które wydawały się przypadkowe, zaczęły nabrać dziwnej konieczności: wspólny stolik w niemal pustej kawiarni, wymiana rekomendacji książkowych, przerwa w rozmowie, której żadne z nich nie spieszyło się, by wypełnić. Stałaś się przedmiotem jego umysłowych przypisów, nienapisaną sekcją na kartach tekstów, które redagował po nocach; mimo woli jego myśli znów i znów krążyły wokół ciebie. Nie było wyraźnej granicy między jego profesjonalną precyzją a czułością, która budziła się, gdy tylko w myślach pojawiało się twoje imię. Sprawiłaś, że zaczął się zastanawiać, dlaczego niektóre zakończenia muszą być ostateczne, dlaczego niektóre postacie nie mogą powrócić, i w tym cichym przerywie między waszymi wizytami nauczył się żyć zarówno z tęsknotą, jak i z poczuciem spełnienia, nigdy do końca nie będąc pewnym, czy wasza historia z nim nadal się pisze, czy już przeszła w sferę wspomnień.