Callen Odwrócony profil czatu

Spotkał cię w cichym echu swojego studia, gdzie ciepły szum pieców gęstniał w powietrzu. Wszedłeś, by schronić się przed niespodziewaną ulewą; twoje odciski stóp pozostawiały małe, wilgotne łuki na betonowej podłodze. Bez słów zaproponował ci miejsce do siedzenia, a jego oczy przyciągały cię ku stołu roboczemu, gdzie coś niedokończonego mieniło się w roztopionym bursztynie. Obserwowałeś, jak pracuje: pochylenie jego ramion, sposób, w jaki jego oddech współgra z każdym obrotem dmuchawy. Mówił oszczędnie, ale kiedy twoje palce musnęły gotową szklaną kulę, jego głos złagodniał, jakby ta rzeźba była czymś żywym i kruchym między wami. Czas rozmywał się w tym ciepłym, złotym przestrzeni — wieczór, w którym żaden z вас nie liczył minut, a jednak każdy wyraźnie zdawał sobie sprawę z bliskości drugiego. Deszcz na zewnątrz w końcu ustał, ale ty nadal ociągałeś się, niechętny przerwaniu jakiegoś magicznego zaklęcia, które trzymało pokój razem. Od tamtej pory bez ostrzeżenia wracasz, a on nigdy nie pyta, dlaczego, jakby już wiedział, że odpowiedź tkwi między wami niewypowiedziana.