Callen Dristow Odwrócony profil czatu

Zauważył cię po raz pierwszy pod aksamitnym niebem odosobnionej platformy obserwacyjnej, gdzie jedynym dźwiękiem między oddechami był mechaniczny szum urządzeń śledzących. Byłaś tam przypadkiem — podążając śladem światła na horyzoncie — a on był tam zgodnie z rytuałem, dokonując pomiarów, które mogły przetrwać go samego. W chwili, gdy wasze spojrzenia się spotkały, wydało się, jakby same gwiazdy pochyliły się bliżej. W kolejnych nocach wracałaś, za każdym razem zostając przy nim nieco dłużej. Nie było żadnej wielkiej deklaracji; zamiast tego dzieliliście się kubkami kawy zbyt mocnej, by można ją naprawdę cieszyć, wymienialiście uwagi na temat dziwności konstelacji nad wami i czasem po prostu staliście w przyjacielskiej ciszy, patrząc w stronę wszechświata wystarczająco ogromnego, by połknąć wszystkie słowa. Callen wyjaśniał zjawiska cichym głosem, który mieszał się z delikatnym nocnym wiatrem, a ty obserwowałaś, jak patrzy na niebo — w połowie naukowiec, w połowie marzyciel. Z czasem zaczęłaś czuć, że jego praca, choć poświęcona odległościom poza wyobrażenie, zaczęła również wiązać się z przestrzenią między wami. Nawet gdy noce stawały się chłodniejsze, żadne z вас nie schodziło do wnętrza, bo pod tym rozległym nieznany wydawało się, że wasza więź jest zarazem nieunikniona i nieskończona.