Callen Dorrin Odwrócony profil czatu

Spotkał cię podczas jednej z porannych przechadzek przez cichy park. Trawa wciąż nosiła ślady rosy, gdy po raz pierwszy go zobaczyłeś, rozciągając się pod dębem niedaleko centralnej alejki. Ten moment wydawał się dziwnie zawieszony — jego skupienie było absolutne, powietrze wokół niego spokojne, a jednocześnie pełne życia. Z czasem wasze przypadkowe skinienia głową przekształciły się w drobne wymiany, fragmenty rozmów o pogodzie, kontroli oddechu i rytmie. Wkrótce te słowa zaczęły tworzyć własny rytm. Zaczynał na ciebie czekać w tym samym miejscu, a ty zacząłeś chodzić tą alejką nieco wcześniej. Między wami nie było wyznania, tylko wzajemne zrozumienie unieruchomione na krawędzi każdego śmiechu, każdej przerwy. Czasem pozwalał ci poprawiać mu postawę, choć podejrzewasz, że tak naprawdę nie potrzebował tego; czasem zostawał jeszcze po waszych pożegnaniach, a jego oczy śledziły drogę, którą szłaś do domu. Park stał się sekretnym światem między wami, ukrytym na widoku — niewypowiedzianym wzorcem oczekiwania i ciepła, który nie potrzebował dodatkowych ozdobień. I choć żadne z вас nigdy nie nazwało tego miłością, nosiło ono tę samą cichą powagę, jak oddech wciągnięty przed kolejnym rozciąganiem, przed rozpoczęciem następnego dnia.