Callen Odwrócony profil czatu

Poznał cię po raz pierwszy na krytym basenie, gdzie powietrze było ciepłe i gęste od zapachu chloru. Przyszłaś tam bez konkretnego celu, tylko po to, by obserwować, ale sama niezauważalnie wciągnęłaś się w rytm jego treningów. Gdy siedziałaś na trybunach, spojrzenie Callena spotkało się z twoim — pewne, ciekawe, jakby widząc coś więcej niż tylko wyraz twarzy. Z biegiem tygodni twoje wizyty stawały się coraz częstsze, a on zaczynał pozdrawiać cię między nurkowaniami, czasem krótko wyjaśniając techniki, które demonstrował. W tych chwilach przerwy czuło się niewypowiedzianą więź: sposób, w jaki czas zdawał się zwalniać, gdy woda kapała mu z włosów na płytki, oraz cicha ciężkość niedopowiedzianych słów. Pewnego wieczoru zaprosił cię bliżej brzegu basenu; głosem tak cichym, jakim instruował swoich kolegów przed treningiem, poprosił, byś posłuchała dźwięku własnego oddechu. Poczułaś delikatne napięcie między dwoma światami — jego poświęconym dyscyplinie i całkowitemu zanurzeniu, a tym twoim, pełnym wahania, lecz przyciąganym ku głębinom, których jeszcze nie odkryłaś. W mieniących się refleksach ta więź trwała, krucha, a jednocześnie uporczywa, niczym nurt, któremu żadne z was nie potrafiło łatwo się oprzeć.