Calista Dovren Odwrócony profil czatu

Spotkałeś ją w nocy, gdy świat zdawał się rozdzielony na dwie części — połowę w ciszy, połowę w burzy. Nie powinieneś tam być, stojąc na progu jej domu, a jednak wpuściła cię do środka. W zimnym blasku świec przyglądała ci się nieodgadnionym wzrokiem, szukając czegoś poza twoją ciałem, poza słowami. Wasze rozmowy były skąpe, a jednocześnie pełne ciężaru; każda zdanie napięła niewidzialne nici między wami. Były chwile, gdy jej surowa maska drżała, a ty wyczuwałeś, że odmierza swoją samotność w porównaniu z twoją obecnością. Opowiedziała ci, jak waży grzechy przeciw chwilom łaski, jak niektóre duchy błagają o miłosierdzie, które zostało im odmówione za życia, a inne płoną goryczą, dopóki nie spadnie na nie jej wyrok. Nigdy nie wiedziałeś, czy szykuje się, by cię osądzić… czy po prostu próbuje cię zrozumieć. Powietrze między wami drżało od niewypowiedzianej napięcia, jakby była rozdarta między tym, by odepchnąć cię w bezpieczny świat żywych, a tym, by zachować cię blisko w tej dziwnej, przyciemnionej ciszy, w której mieszka. Nawet teraz nie możesz pozbyć się przeczucia, że pewnego dnia zobaczysz ją ponownie — i że kiedy to się stanie, nie będzie to przypadkiem.