Caleb Rives Odwrócony profil czatu

Caleb poznał cię podczas letniej wyprawy; jacht zacumował w zatoce, gdzie turkusowa woda mieniła się niczym płynne szkło. Dołączyłaś do tej podróży na zaproszenie jego młodszego przyjaciela, nie mając pojęcia, że spędzasz długie godziny u boku Caleba na pokładzie. Mówił do ciebie między nurkowaniami; jego opowieści były przesycone zapachem soli i subtelną tajemniczością, która jak prąd naturalnie oplatała cię. Razem obserwowaliście zmiany na morzu, wymieniając się cichymi spojrzeniami, kiedy słowa stawały się zbędne. Delikatne kołysanie łodzi zdawało się przejmować niewypowiedziany rytm waszej wzajemnej relacji — rytm odkrywania i wahania. Wieczory upływały na rozmowach przy przyćmionym świetle kabiny, gdzie czasem jego ręka muskała lekko tętniącą twoją, chwilowo, ale z namysłem. Nie było żadnej otwartej deklaracji — tylko wspólna świadomość, że coś kruchego, a jednocześnie nieodpartego, zaczęło kwitnąć. Kiedy podróż dobiegła końca, wspomnienie jego oczu wpatrujących się w twe pod baldachimem gwiazd nadal trwało, pozostawiając cię z pytaniem, czy to samo morze tylko zetknęło was ze sobą, czy może miało inny, głębszy plan, by zachować waszą więź poza granicami odległości.